روزمرگی

سراغ از نام ِ تو می گیرندو من به دور خیره می شومکه جهان را هنوز با نام ِ تو صدا می زنمامروز هم گذشتو از میان ِ تمامی این جهانهیچ یکدر پاسخ ِ نام توصدای تو را به گوش ِ من نرساندفردا هم باز نام تو را خواهم گفتو روزهای بعد نیزتو جایی میان ِ تمام این مردمانیو من تو را خواهم جُستو این بار بی محابا در چشمانت خیره خواهم ماندفرصت کوتاه تر از آن بودکه شرم ِ نگاه , غفلت ِ پاکی شوداز وسعت چشم های تو . .صدایت هنوز اینجاست , میان لب های من......

ادامه مطلب